ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﯿﻪ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻡ ﺍﺯ ﺧﻮﺩﻡ
ﺩﺭ ﺣﺎﻓﻈﯿﻪ ﺁﻥ ﺷﺐ ﺟﺎ ﻣﺎﻧﺪﻡ ﺍﺯ ﺳﻔﺮ
ﮔﻔﺘﻢ ﺑﻪ ﻣﺎﻩ ﻣﺎﻫﺎ ! ﻣﻦ ﻋﺎﺷﻖ ﺗﻮﺍﻡ،
ﭘﺮﺳﯿﺪ ﺑﺎ ﻧﮕﺎﻫﺶ ﺩﯾﻮﺍﻧﻪ ﺍﯼ ﻣﮕﺮ؟

زیبایی ملیح در آغوش بادها
تنهایی کشنده در افسون یادها
رنج همیشه شاد، غم تا ابد بزرگ
دنیای بهتها، هیجانها، تضادها
تاریخ سرزمینی من!، ای همیشه ماه
ای عاشقانه ماندگی از عصر مادها
آغاز بیقراری من، مستی لجوج!
ختم به خیر خوبتری از عنادها
یا سنگسار، یا خفقان شرط مهر توست
پایان جاودانه ترین ارتدادها
با من سخن بگو به طریقی که لایقم
در ماورای هرچه زبانها، نژادها